1. Gün

Yola çıkarken anneciğime de uğrayıp helallik alalım dedik ve başlangıç noktamızı Urla yaptık.

Kızı olduğumu artık hatırlamasa da, bir yerlerden tanıdık olduğumun farkında. Beni görünce hala seviniyor. Onun yüzünü güldürüp , içimizde bir hüzün, vedalaşıp düştük yola.

Kıyıdan kıyıdan Efes’e kadar gittik. Amaç orayı da gezmekti ama geç kalmışız , erken kapanıyormuş.  Nasılsa bize çok yakın dedik başka zamana bıraktık Efes Antik kentini.

Yedi uyuyanları gezeriz dedik biz de. Orası da Kültür Bakanlığı tarafından anlayamadığımız bir gerekçe ile kapatılmış. Esnafın söylemi ile açılışı için bir tarih verilmemiş. Ama görünüyordu en azından bazı yerler.

Hazır boş mezar bulmuşken gireyim birine dedi Haluk. 🙂

Efsaneye göre burası MS. 3. yüzyılda hıristiyan takipçilerinden kaçan 7 gencin saklanıp, yüzyıllarca uyudukları yermiş. Daha sonra buraya 10 odalı bir yeraltı mezarı yapılıp, üzerine kilise inşa edilmiş ve ortaçağa kadar hıristiyanlar için bir hac yeri olarak ziyaret edilmiş.

Demir parmaklıklar nedeniyle iç kısımlara geçilemiyor ancak aradan resim çekebildik.

Orasını burasını gezelim, Kuşadasında da bir dolaşalım derken hava iyice karardı.

Yanımıza aldığımız yolluklarla akşam yemeğimizi yedikten sonra güzel manzaralı bir tepe bulup, ilk akşamımızı geçirmek üzere yatağımızı açtık.

Daha yatmadan polisler geldi, kimlik sorgusu, plaka kontrolu. Alışkın değiller bu mevsimin gezginlerine. Ayrıca bir de hem Türk, hem de böyle bir arabayla gezenlere. Herşey temiz olunca iyi geceler deyip gittiler.